HemCell en BioBasePack Europe zijn ontstaan vanuit marktvraag. Telecom aanbieders vroegen naar “groene verpakkingen, maar het mag niet duurder zijn”. Na wat zoeken kwam men op PLA, dit was duurder en breekbaar en daardoor niet met hoge snelheden op simcard inpakmachines te verwerken. Tegelijkertijd was men in contact met iemand die palmblad aanbood voor disposables. Toen is getracht verpakkingen te maken door het blad te persen, maar ook dit was duurder en niet geautomtiseerd te verpakken. Het bladafval, was nadat er een doosje van was geperst weer afval geworden.

 

Vervolgens is dit binnen een IPC project “Disposables voor de zorg” gemalen, en samen met PLA in een lopende spuitgiet productie ingezet. Toen al zag men lagere temperaturen, betere vloei en volledig vulling, en dus betere cyclustijden. Vergelijkbaar met PP en dus sneller dan met PLA. Onderzoek leerde dat dit blad nooit eerder hiervoor was ingezet, terwijl het blad wel al duizenden jaren door lokale bewoners rond de evenaar benut wordt als bakje, bordje en schaaltje dat goed vocht vasthoudt en goed tegen hitte kan.

 

Met de constatering in de machine en een ingediend tamelijk complex patent moest er verder nagedacht en onderzocht worden. Reversed engineering, reversed marketing, reversed processing, reversed sustainability awareness kortom we hadden iets, zagen het gebeuren maar wisten niet wat maar ik kon de impct toen wel vermoeden.

 

De bio-feedstock is GENII, het is agrarische afval van een hele specifieke palmboom, die gekweekt wordt vanwege een bijzondere noot, de zgn betelnoot welke eigenlijk een zgn “steenvrucht” is. De bomen moeten meerdere jaren staan alvorens “vrucht” te gaan dragen en worden tot wel 15 mtr hoog en wordt over het algemeen in heel kleinschalige aanplant gecultiveeerd. Het blad is afval en wordt meestal opgestookt.

 

De biomaterialen worden lokaal verwerkt tot een heel fijn poeder met specifieke maatvoering en vochtgehalte op speciaal hiervoor ontwikkelde machines door lokale mensen. Het inzamelen en sorteren en voorbewerken is met een microfinance programma opgezet met diverse lokale/regionale boeren cooperaties.

 

We hebben diepgaand wetenschappelijk onderzoek over de composterings details van ons bio polymeer, incl het (toxisch of niet) effect op microorganismen, wormen en eventueel vogels of muizen die van de compost eten. Hier komen overigens hele mooie conclusies en vindingen uit.

 

Er is deelonderzoek gedaan door de WUR en TNO en TUE maar vooral door Avans het lectoraat Bio-Polymeren van Jack van Schijndel. Resultaten varieerde van “kan gewoon niet” of “je moet die HemiCellulose zo snel mogelijk weg krijgen” tot “wat weten ze in India nu”. Niet bij Avans, daar was het “he boeiend, interessant, kunnen we er eens mee gaan stoeien en kijken wat we tegenkomen?”

 

En zo is werkende weg, onderzoekend (onderzoek alles maar behoudt het goede) op diverse lokaties in de wereld, met verschillende expertises en achtergronden veel onderzoekswerk verricht.

Menu